Voor een managed hosting-partij ben ik werkzaam als structurele achtervang. Deze partij heeft geen eigen servers maar ondersteunt voornamelijk IT-klanten bij het beheren en monitoren van hun serverinfrastructuur, vanuit het uitgangspunt dat de klant zich in principe nooit zorgen hoeft te maken over zijn servers — downtime, recovery, schijfruimte, certificaten, monitoring, het hoort allemaal bij de dienst.
Mijn rol is om alle verscheiden aspecten van dat hostinglandschap onder de knie te hebben en te houden. Niet om dagelijks dezelfde rituelen uit te voeren, maar zodat ik op het moment dat er capaciteit nodig is direct kan inspringen zonder dat een collega me eerst hoeft in te werken in de stack.
Concreet betekent dat dat ik comfortabel ben in de hele keten: orchestratie met Ansible, Terraform en Chef, container-platformen op Docker en Kubernetes, OS-werk op CentOS, AlmaLinux, Debian en Ubuntu, observability met Sensu, en het serverlandschap rond Cloudflare, Let's Encrypt en hosters als Hetzner en Upcloud. Daar bovenop databases als PostgreSQL, MariaDB en MySQL plus berichteninfra zoals RabbitMQ.
Een goede achtervang is meer dan iemand met de juiste rechten. Het vraagt om mensen die weten wáár in een groot systeem ze beginnen met zoeken, die rustig blijven bij incidenten en die hun werk netjes documenteren zodat de vaste collega's er morgen direct op kunnen voortborduren. Ik vind dat ambacht — werken in het landschap van een ander zonder voetafdruk te trekken — een van de mooiere kanten van dit vak.
Tegelijk leer ik er zelf veel van. Een breed scala aan klantsetups, ieder met eigen voorkeuren en historie, dwingt je om steeds opnieuw na te denken in plaats van te leunen op één standaardpatroon. Die diversiteit komt direct terug in andere projecten waar architectuur en operations dicht op elkaar zitten.
Een rol die op het oog onspectaculair lijkt, maar voor de klant van groot belang is: de zekerheid dat 'het draait' geen toeval is, maar het gevolg van een team dat klaarstaat en weet wat het doet.