Optimalisatie van Point of Care machines met visueel vertalingssysteem

Point of Care (POC) machines worden wereldwijd in laboratoria, ziekenhuizen en klinieken ingezet om snel testresultaten te leveren op de plek waar de zorg wordt verleend. Omdat deze machines in tientallen landen draaien, moeten de schermteksten — instructies, waarschuwingen, statusberichten en menu-items — beschikbaar zijn in de juiste taal voor de gebruiker. Voor de fabrikant van deze machines was het up-to-date houden van die vertalingen historisch een traag, foutgevoelig en handmatig proces.

In dit project heb ik een transformatieve integratie gerealiseerd tussen een vooraanstaande leverancier van visuele vertalingssystemen en deze toonaangevende fabrikant van POC-machines. Het uitgangspunt was simpel: laat het vertaalteam werken in de tools waar zij goed in zijn — een visuele vertaalomgeving met context, screenshots en geheugen — en zorg ervoor dat het resultaat vlekkeloos terugvloeit naar de machines.

De technische uitdaging zat in het robuust en schaalbaar parsen en transformeren van de XML-schermdefinities die de machines aansturen. Die XML bevat niet alleen tekst, maar ook layout-hints, conditionele zichtbaarheid, ID's, lengtebeperkingen en context die voor accurate vertaling onmisbaar zijn. Een vertaler die geen idee heeft of een knop in een fout-dialoog of in een routine instellingenscherm staat, neemt onvermijdelijk verkeerde beslissingen over toon en woordkeuze.

Ik heb een conversielaag gebouwd die deze XML omzet naar het formaat van het vertalingssysteem en daarbij alle relevante metadata behoudt: context, maximale lengtes, plurale vormen, variabelen en plaats binnen het scherm. De vertalers zien daardoor in hun eigen interface precies waar een tekst in de machine terechtkomt, hoeveel ruimte er is en welke andere talen al voltooid zijn — en kunnen putten uit hun bestaande vertaalgeheugen.

Aan de andere kant van de pijplijn heb ik een terugschrijfpad geïmplementeerd, inclusief uitgebreide validatie. Vertalingen worden gecontroleerd op lengte, ontbrekende variabelen, niet-toegestane tekens, en consistentie met eerdere goedgekeurde vertalingen. Pas als alle controles slagen wordt de XML opnieuw opgebouwd en gepubliceerd richting de machines, zodat een fout in een vertaling nooit een storing in een laboratorium kan veroorzaken.

Het hele proces is opgezet als een geautomatiseerde, herhaalbare pijplijn. Een nieuwe versie van de machine-software triggert een nieuwe vertaalronde; voltooide vertalingen rollen via dezelfde route terug. Dat verlaagt de drempel om talen toe te voegen of bestaande talen bij te werken aanzienlijk, en geeft de fabrikant voor het eerst echt zicht op de status van vertalingen per taal en per scherm.

Wat dit project waardevol maakte was niet alleen de techniek, maar ook de samenwerking tussen twee organisaties met heel verschillende werkwijzen. Door vroeg te investeren in heldere afspraken over het XML-contract, foutafhandeling en eigenaarschap van vertalingen kon de integratie productief blijven, óók als er aan beide kanten doorontwikkeling plaatsvond.